بررسي باستانشناسي در گناباد نشان داده حداقل از هزاره سوم پيش از ميلاد سفالگري در اين منطقه رواج داشته است.

سفال‌هاي پراكنده در محوطه‌هاي باستاني و جمع‌آوري شده از لايه‌هاي تمدني به دنبال حفاريهاي باستانشناسي تا اواخر دوران صفوي در گناباد حاكي است كه سفالگري در منطقه همانند ديگر محوطه‌ها و زيستگاه‌هاي خراسان بوده و وجه مشخصي نداشته است.

با اين وصف از اوايل قرن دوازدهم هجري نوعي سفال جديد با ويژگيهاي خاص در گناباد ظاهر شده كه در كارگاه‌هاي متعدد روستاي "مند" واقع در حاشيه شمالي شهر گناباد ساخته مي‌شود.

رييس اداره ميراث فرهنگي صنايع دستي و گردشگري گناباد گفت: تاكنون ‪۵۰‬ نمونه توليدات صنايع دستي در اين شهرستان شناسايي شده است.

عليرضا شناسايي در گفت و گو با خبرنگاران افزود: برخي از اين صنايع به مرور زمان از چرخه توليد حذف اما برخي ديگر توليد و در بازارهاي داخلي و خارجي به مشترهاي علاقه‌مند عرضه مي‌شوند.

وي گفت: هم‌اكنون چندين گارگاه و تعدادي از هنرمندان گنابادي در زمينه سفال، پارچه‌بافي، گليم، قالي و قاليچه، نمدمالي و چاقو فعاليت مي‌كنند.

او افزود: پارچه و سفال اين شهرستان علاوه بر عرضه در بازارهاي داخلي در كشورهاي حوزه خليج فارس و برخي از كشورهاي اروپايي نيز عرضه مي‌شود.